Pianocomposities van Bastiaan Brink vormen een eigen genre op het raakvlak van de categorieën klassiek en jazz. Aan de grens van het tonale en het atonale centrum zoekt hij naar een nieuw klankuniversum dat de luisteraar deelgenoot maakt. Concerten hebben het karakter van een muzikale reis die zich ontwikkelt langs de lijn van een laterale, melodische associatie en zich kenmerkt door een ritmische, gelaagde vertelling. Er wordt een route uitgezet in het ongewisse, met als doel een glimp van de schoonheid en haar keerzijde.